Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ

cf84cf83ceb1

Γιάννης Τσαρούχης «ΓΙΟΥΛΗΣ»

 

Ο Μάρκος Αντώνιος ονόμασε τον μήνα αυτό Ιούλιο προς τιμήν του Ιούλιου Καίσαρα, που γεννήθηκε αυτό τον μήνα το έτος 100 π.Χ. Την Πανσέληνο του «Θερινού Ηλιοστασίου» οι αρχαίοι Έλληνες τη γιόρταζαν με θυσίες και γλέντια. Άλλωστε συνέπιπτε με την » Πρωτοχρονιά «τους. Στο Αρκαδικό Όρος Λύκαιο, απ’ τα πανάρχαια χρόνια, αποδίδονταν τιμές στο Θεό που δωρίζει τον ήλιο και το φως. Στα μέσα του Καλοκαιριού ανέβαιναν στο Όρος και προσέφεραν θυσίες στο Λύκαιο Δία και οργάνωναν αγώνες και χορούς. Η Εκκλησία στην προσπάθειά της να εκχριστιανίσει κάποια λαϊκά έθιμα, τοποθέτησε την εορτή του Προφήτη Ηλία στις 20 Ιουλίου, ημέρα που αντιστοιχούσε περίπου με τη λήξη των Παναθηναίων. Είναι ο μήνας της απολαβής του μόχθου και της αγωνίας μιας χρονιάς. Η ευλογημένη ώρα που χαρακτηρίζεται από την ένταση και τη σκληρή δουλειά του θερισμού στα χωράφια, κάτω απ’ το λιοπύρι και τη ζέστη, που συνεχίζεται με ίδιες συνθήκες στ’ αλώνια με το αλώνισμα και αποζημιώνεται με τη μοναδική χαρά της συγκέντρωσης στ’ αμπάρια του σπιτιού, του χρυσοκίτρινου σιταριού και των άλλων δημητριακών, η ύπαρξη των οποίων καθορίζει τη συνέχεια και τη ζωή στον τόπο μας από αρχαιοτάτων χρόνων! Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός που ο λαός της υπαίθρου ονοματίζει τους δυο πρώτους μήνες του Καλοκαιριού, με ονόματα παρμένα από τη διαδικασία της συγκομιδής και επεξεργασίας των δημητριακών.

Παροιμίες για τον Αλωνάρη:

Αλωνάρη με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια

Αλώνια σκεπασμένα, κώλος αναπαμένος

Έχε γερόντου γνώση κι ο Αλωνάρης θα σου δώσει

Κατά τον νοικοκύρη και τ’ αλώνια

Όπου πολλοί αλωνίζουνε, χάνεται και ο σπόρος

Τον Ιούλη γιομίζει του φτωχού το σακούλι

  ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΠΕΛΟΠΟΝ

Αρκαδικές εκδόσεις   Επιλογή

 

alonisma-thumb-large

Ιούλη Αλωνάρη μου

Ιούλη Αλωνάρη μου εσύ όταν πυρώνεις

το γέννημα στ’ αλώνι μου, χρυσάφι το καμώνεις.

Τι αν το άγανο περνά το ρούχο το τριμμένο

και το κορμί αν με πονά λίχνο το βλογημένο

στα χείλη φτάνουν αλμυρά ο ίδρος με το δάκρυ

σπυρί- σπυρί και η χαρά στ’ αλώνι μου το στάρι.

Άιντε Ντορή άιντε Ψαρή ο ήλιος αψηλώνει

σήμερα έχουμε γιορτή στου μόχθου το αλώνι.

Έλα Ντορή και συ Ψαρή σβαρνάμε στο αλώνι

κουράγιο σύντροφοι καλοί, το κολατσιό ζυγώνει.

Έχει κριθάρι ο ντορβάς, η τέσα το νεράκι,

στ’ απόσκια της βελανιδιάς θα στήσουμε τσαρδάκι.

Λίγο να ξαποστάσουμε στην κάψα του Ιούλη

του ίδρου να σκουπίσουμε αρμύρα απ’ τα χείλη.

Αγάντα να προκάνουμε το γέρμα πριν μας πάρει,

τ’ άχυρο να λιχνίσουμε απ’ το μεστό μας στάρι.

Βλέπεις Ιούλη του ζευγά ο μόχθος τι αξίζει

Και χαίρεται ο μυλωνάς ο μύλος να γυρίζει.

             Ηλιας Λαμπρόπουλος

                         15/06/2017

238538-lihnisma

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.