ΙΟΥΝΙΟΣ

iounis

                     Γιάννης Τσαρούχης «Γιούνης»

 

Από σήμερα τυπικά ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ. Το καλοκαίρι, είναι λέξη ελληνική που έχει τις ρίζες της βαθιά απλωμένες στην Ελληνική παράδοση. Σημαίνει την εποχή που ο καιρός είναι » καλός» που πάει να πει ζεστός και όχι βροχερός .Ίσως είναι παγκόσμια μοναδικότητα, που ο λαός μας έχει κρατήσει τον απλό χαρακτηρισμό του καλού καιρού,(Καλοκαίρι) στη θέση μιας εποχής του χρόνου. «Από Μόρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο Χειμώνα». Αποκαλύπτεται έτσι σαν η αιώνια λαχτάρα των ανθρώπων της Ελληνικής υπαίθρου η «καλοκαιρία», γιατί την περίμεναν σαν απολύτρωση από το κρύο, την πενιχρή στέγαση και τον περιορισμό τους γύρω από το τζάκι…..Το μήνα αυτό ο λαός τον ονομάζει «θεριστή» ή «δρεπανιάρη», γιατί θερίζουν τα δημητριακά. Μέσα στον Ιούνιο υπάρχει μια μεγάλη γιορτή-ανάσα ξεκούρασης. Μιλάμε για τ’ Αη Γιαννιού του Κλήδονα ή Λαμπαρδιάρη ή Ρηγανά. Ο Κλήδονας είναι έθιμο με πανάρχαιες ρίζες ,μία μαγικοθρησκευτική τελετουργία. Οι φωτιές που άναβαν είχαν καθαρτήριο  χαρακτήρα. Ο θερισμός ήταν μία επίπονη εργασία, αφού γινόταν ολημερίς κάτω από το λιοπύρι, χειρωνακτικά. Βιάζονταν να τελειώσουν γρήγορα το θερισμό, γιατί φοβούνταν την αλλαγή του καιρού. Έτσι έσπευδαν μαζικά στο χωράφι να μαζέψουν τον καρπό. Την αγωνία τους να τελειώσουν γρήγορα, την εξέφραζαν με την παροιμία: «Θέρος, τρύγος, πόλεμος«.

 

Παροιμίες για τον Θεριστή.

 

  • Άλλοι σπέρνουν και θερίζουν κι άλλοι τρων και μαγαρίζουν.
  • Από την αρχή του Θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή.
  • Από το θέρος ως τις ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.
  • Μόρτης έβρεχε, Θεριστής τραγούδαγε.

 

 

Ιωάννης Γ. Ασημακόπουλος

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

αρκαδικές εκδόσεις – ΕΠΙΛΟΓΗ   

 

 

 

 

 ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 

Καλοκαιράκι έφτασες κάτσε να ξαποστάσεις

Και στο δικό μας το χωριό θέρμη σου να σταλάξεις

Στους λιγοστούς που έμειναν, τα μέσα τους παγώνει

Χρόνο το χρόνο ξέχασαν η ΖΩΝΗ τους ενώνει

Όχι η ζώνη που κρατά το ρούχο τους στη μέση

Η ΖΩΝΗ που τους γέννησε αυτήν έχουν στενέψει

Καθένας τώρα την ποθεί στα μέτρα τα δικά του

Πικρόχολα τα λόγια του και ζει στη μοναξιά του

Καλοκαιράκι ζέστανε η ΖΩΝΗ να απλώσει

Κι όλους σε μία αγκαλιά με θέρμη να ενώσει

Το ξέρω είναι χίμαιρα αυτό που σου ζητάω

Ας μείνω με τα όνειρα τη ΖΩΝΗ αγαπάω

Έχω μια ρίζα μου εκεί τη μητρική μου ρίζα

Από παιδί τη λάτρεψα όταν την πρωτοείδα

 

Ηλίας Λαμπρόπουλος

Ιούνης 2017


 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.